vrijdag 10 oktober 2008

L'Eroica 2008

Hier een paar foto's van de tocht zelf. Wat minder dan jullie van me gewend zijn en de reden is doodsimpel:
Ik wilde voor de tijdslimiet binnen zijn.

Wel jammer dat bij met name de 205km tocht er veel met een moderne racefiets waren. Nu wil ik niet zeggen dat het dan een makkie is.
Want 205 kilometer waarvan 112 onverhard met 4000 hoogtemeters is ongeacht de fiets een stevige uitdaging.
Toch heb ik met die moderne fietsen hetzelfde gevoel als met de MTBers in Parijs Roubaix. Je begrijpt het spelletje dan niet. Je bent dan alleen in het afvinken (did it) geïnteresseerd en niet in de beleving.

Maar ach. Voor romanticus kan je niet leren. Je bent het wel of je bent het niet!

Voor de plaatjes nog wat praatjes maar die waren er Zondag toen ik over de streep kwam ook even niet. Zelden zo stil geweest na een fietstocht.

Wat me tegenviel en er voor zorgde dat ik volledig naar de kloten was:

Schoenen - ik had na 100km al geen voeten meer over. Zorg dat als je klassieke schoenen gebruikt je echte toppertjes van die tijd hebt zoals bijvoorbeeld DP. Neem lange ijzeren plaatjes van TA zodat je extra steun in de zool krijgt. Doe sokken aan met een dikkere voet.

Remmen - los van het defect wat me 20 minuten heeft gekost zijn remmen van 40 jaar oud zeer vermoeiend in de steile afdalingen.

Gewicht fiets - mijn fiets was zomaar 5 kilo zwaarder dan topfietsen die in de gemiddelde cyclo worden gebruikt. Vooral in de 15,18 en 20% stukken was dat goed merkbaar.

1 bidon - je bent soms lang onderweg naar een volgende controle en dorpjes waar je doorheen rijdt zijn zeldzaam. TWEE bidons! Doe er gewoon een aan je stuur om in stijl te blijven.

Slechts 10 versnelling. Nu vind ik 11 speed echt een neurotische marktontwikkeling maar als je heel lichte versnellingen nodig hebt is 7 of 8 speed wel lekker.
Laat 11, 12 en 13 thuis en begin op de 14 zodat de gaten beperkt blijven. Er zijn nauwelijks afdalingen waar je heel hard kan.

Eten - omdat in deze rit je geen 5 km met rust wordt gelaten kan je nauwelijks op de fiets eten. Zorg dat je dat toch zoveel mogelijk doet want dit ritje kost echt wel een beetje energie. Neem op de fiets klein verpakte porties mee.
Zelf denk ik dat ik net wat te weinig naar binnen heb gewerkt maar ik kreeg het er op een gegeven moment ook gewoon niet mee in.

Stijgingspercentages - het aantal hellingen dat boven de 15% is is echt niet te tellen! Ik had aan 42x28 in de laatste 25 km niet genoeg. Ben een paar keer van de fiets geweest. Soms omdat iemand voor me viel maar ook doordat ik staand ging doorglijden en dreigde om te vallen. Ga niet tot de top wandelen al lijkt het soms een klein stukje. Loop gewoon door tot een stukje waar minder grind ligt. Drink even wat en probeer het opnieuw.

Wendbaarheid fiets - viel op zoŽn lange rit enorm tegen. Is op zoŽn oude fiets toch net of je in je eentje op een tandem zit met in de achtertas een mud aardappelen.

Zadel - op mŽn andere fietsen heb ik allemaal zadels met een gleufje en dat koelt beter en zit beter. ZoŽn oud zadel valt toch Smerig tegen.

Strade bianche - op deze meuk rijden is strikt genomen eenvoudiger dan goed op de kasseien. Toch kost het heel veel concentratie en ga je op 112 kilometer van die stroken stapje voor stapje gewoon volledig naar de donder. Ook het stof moet je niet onderschatten.

Meevallers die me aan de gang hielden
Comfort fiets - ga je net effe minder verrot.
Pijlen - super en een keer verkeerd rijden in deze omgeving is gelijk fors tijdverlies.
Bevoorrading - super, heel divers wat er te eten was en perfecte service
Ervaring - vooral wat er fysiek en mentaal met je gebeurd
SMS van mŽn lief - gaat jullie verder geen ruk aan
Medestrijders - hoewel ze steeds stiller werden waren begripvolle knipogen soms een flink push in de rug
Chinese banden - met dank aan Firenze by Bike waar de nodige LŽEroica ervaring zit. Banden waar Chinese kooplui dagelijks hun handel mee naar de markt rijden over onverharde wegen. Dit zijn banden daar kan ik 5 jaar woon werk mee rijden!

NOOIT MEER? Ach dat vind ik altijd zoŽn slap verhaal. Er was in Nederland nauwelijks ervaring over deze tocht dus moesten we het zelf uitvlooien. Maar dat was voor ons ook het grote avontuur.
Van LBL, AGR en DM lopen er in Nederland tienduizenden ervaringsdeskundigen die je tips kunnen geven.
Van L'Eroica zijn dat er in Nederland nu maar een paar en ik prijs me gelukkig er 1 van te zijn

Door de ervaring denk ik het een volgende keer wel wat sneller te kunnen doen. Maar de 75km met een mooie antieke (houten velgen etc) fiets en dan de hele dag fotoŽs maken lijkt me ook wel wat.
Dat is namelijk het enige waar ik niet tevreden over ben.
Verder is LŽEroica het mooiste fietsavontuur wat ik ooit heb beleeft.

klik hier voor het hele album

Labels: ,

5 reacties:

Blogger Wielerplaza.nl zei...

Gerard, geweldige foto's! Wil je die ene van mij met dat ei mailen, die vindt Carina zo geweldig!

10 oktober 2008 20:10  
Blogger Jacko zei...

Petje af! Voor jullie alle drie, maar voor Gerard nog een klein buiginkje erbij. Wel verdiend door de xtra kilometers denk ik zo.

Als je een echte liefhebber bent dan moet dit toch wel DE ultieme ervaring zijn. De hele omgeveing en de entourage zijn doordrenkt van dit spektakel. Absoluut geweldig.

10 oktober 2008 21:19  
Blogger FRANK103 zei...

Geweldig hoor, en tussen de regels lees ik door dat jullie volgend jaar weer gaan, maar dan op originele chinese bakfietsen inclusief manden met kippen.....

Ik doe het je niet na, niet op de moderne fiets, niet met 2 bidons en ook niet na 100 sms'jes...

10 oktober 2008 23:59  
Anonymous Anoniem zei...

Mooi verhaal en lijkt me inderdaad een geweldig avontuur. Je moet echt in topvorm zijn en blaken van zelfvertrouwen om hier met oud materieel aan te beginnen.
Knap van je/jullie om het uit te rijden.
Bart

11 oktober 2008 20:34  
Blogger JeeWee zei...

Die eerste foto vind ik helemaal top. Of je nu de dag hebt gehad of nog moet krijgen, blijft in het midden.

Mooie serie verhalen en foto. Heb er van genoten.

14 oktober 2008 8:41  

Een reactie plaatsen

<< Startpagina