De slag om Verdun heeft de bedenkelijke reputatie om de grootste veldslag ooit te zijn. Veldslag is niet eens het juiste woord. Veldslachting zou beter passen. Formeel liep de slag van 21 februari 1916 tot 19 december 1916.
Van heel groot strategisch belang was Verdun niet. Maar de Duitsers hadden bewust een doel uitgezocht wat de Fransen - groot deels om emotionele reden - niet snel zouden opgeven. Dit met maar één doel: het Franse leger minimaliseren. Psychologisch was dit van de Duitsers een goede inschatting en de Franse zouden tot de laatste druppel bloed Verdun blijven verdedigen. Voor de Duitsers was het drama echter net zo groot en ook zij leden enorme verliezen.
Het totaal aan verliezen (dood, gewond, vermist en krijgsgevangen) tijdens
deze gruwelijk slag wordt ingeschat op ruim 700.000 soldaten. Bedenk dat een
en ander zich afspeelde op een gebied van enkele tientallen vierkantenkilometers.
Aan Duitse zijde sneuvelde honderdduizend soldaten en aan Franse kant vielen er ruim honderdtweeenzestigduizend doden. Gruwelijke aantallen in een slag die gevoerd werd vanuit loopgraven. Hierbij boekte beide partijen gedurende de hele slag nauwelijks enige terreinwinst wat de zinloosheid op een zeer wrange manier benadrukt. Nu 90 jaar na dato zijn rond Verdun een zeer groot aantal plaatsen die een stille getuigen zijn van de grootste maar tevens meest zinloze veldslag die ooit heeft plaatsgevonden.

Een bezoek aan deze omgeving heeft een enorme indruk op me gemaakt. Natuurlijk
moeten we stil blijven staan bij de Tweede Wereldoorlog. Natuurlijk mag 4,5 en 10 mei niet als een gewone kalenderdag worden beschouwd.
Maar het gebrek aan aandacht voor de Eerste Wereldoorlog in het Nederlands onderwijs en de media heeft bij mij na een bezoek aan Verdun voor een zeer diepe schaamte gezorgd.
Verdun mag NIET vergeten worden.
Labels: Historie, WWI